March 29, 2013
4:27 am
I. MISS. YOU. :(
1am. Ugh. Di ako makatuloooog. Flag ceremony pa naman mamaya. :( Kailangan maging okay. Magiging okay din ang lahat. Cheer up!!
"..Guess I always knew inside I wouldn't have you for a long time Those dreams of yours Are shining on distant shores And if they're calling you way I have no right to make you stay.."
- Somewhere down the road
Peanut-Bitter!
Hehehe! Para sa’yo ‘to. Gwapo. Wag ka mag-alala di na kita i-a-add. Di na rin kita crush. Kakalimutan na kita. Di na rin kita titignan. Kahit sabihin yung pangalan mo, ayoko ko na rin. AYOKO NA! AYOKO NA! Ayoko na talaga. Huhuhu!
Pero wag ka mag-alala, hindi ako galit sa’yo. In fact, umaasa parin ako isang araw na magiging friend pa rin kita. Hehehe! Siguro hihintayin ko na lang dumating yung time na yun, at kung hindi dumating, Okay lang din, di na kita pipilitin.. Thanks! :)
Salamat sa iyong napakagandang ngiti.. Di ko yun makakalimutan. Salamat!! Salamat dahil binigyan mo ng kulay ang aking boring na buhay. :)
C***
-M Y K A
Babala! Ang post na ito ay pawa kadramahan at kalandian lamang. :)
Hehehe. Ayun, dahil wala akong magawa kahapon. Binasa ko ulit ang Stallion Revisited: Jakob Dylan Arenaz.. Sobrang ganda talaga ng story na yan. At as usual, nalungkot at naiyak na naman ako, lalo pa ngayon, may konek na siya sa lovelife ko. Hahaha!
Pero syempre mas na-in love ako. True love waits talaga. :)
Eto nga pala yung ibang lines na nakarelate ako.
Men always treated her as if she was nothing. They never cared about her feelings. Kaya ang dapat lang sa mga ito, masaktan nang pisikal. It was the least world could do for the women who were hurting so much just because they spared some of their precious time loving morons like them.
Hindi niya maintindihan pero may kung anong kakaibang lungkot ang napansin niya sa mga mata nito. He looked like… he was hurt? Gusto niyang tawanan ang sarili. He was a guy. Paano masasaktan ang katulad nito?
He had a face that one would never forget easily. A face that any woman would want to watch the whole day. A face that could break hearts with the blink of an eye.
She would not let a man push her away. Isang beses lang siya papayag na may gumawa niyon sa kanya, at hinding-hindi na iyon mauulit pa.
“Kahit gaano pa katapang at kayabang ang mga lalaki, kapag tinamaan ang puso ng mga iyan, they would always feel insecure, kaya nagiging overprotective sila sa mga mahal nila.” - Paz Dominique Zapanta
She couldn’t help but smile. Nakikita kasi niyang masaya talaga ang mga ito sa kani-kanilang Stallion boys. Kapag naiisip niya ang kinahinatnan ng sarili niyang kapalaran sa pag-ibig, naiinggit siya sa mga ito. Darating parin kaya ang pagkakataon niya para maranasang magmahal at mahalin din ng isang lalaking gaya ng mga nagmamahal sa mga babaeng ito? She had been hurt, badly. Siguro may magmamahal din sa kanya nang totoo, iyong hindi na siya sasaktan pa, iyong aalagaan siya, iyong babakuran siya at iyong matatakot na mawala siya sa piling nito.
That would be nice…
She didn’t hate him. Hate was such a strong word. Maybe she just didn’t like his guts and the way he talked to her. But she didn’t hate him.
Lately she noticed that she had been spending more and more time enjoying looking at him than hating him.
He turned to her, his forehead knotted. And still he looked as gorgeous as the first light of morning.
“It’s not in the nature of men to refuse a woman they love. Kaya kapag umayaw sila, aya na talaga.” - Jakob Dylan Arenaz
She turned to Jakob’s direction and once again, she felt that sinking feeling inside her. A feeling she didn’t normally feel to just any guy.
She was ready to let go, to start anew, and to let her heart love once again.
“Siguro nga, mas mabuti na ring maging robot kapag nasaktan. Para hindi na umulit. Para makaiwas nang masaktan uli.” - Yelena Javellana
“I believe in the saying that God allows you to get hurt because He has a better person in mind for you.” - Nica
“Nakakasama ng loob iyan. Bakit hindi na lang Niya ibigay agad ang lalaking tingin niya ay makakabuti sa akin, kaysa hayaan akong masaktan muna?”
“That’s how people learn in life. Kapag nasaktan ka, hindi ba’t natututo ka? Gano’n din kapag nagmahal. You get hurt so the next time you feel like you’re falling in love, you’d be more careful not make the same mistake. The result, you’ll know your feeling was for real because you would never sacrifice your heart for another heartache if it’s not worth it.”
Kailan kaya darating ang araw na may isang tao namang magmamahal sa kanya nang lubos na hindi rin siya hahayaang masaktan?
She was sad, but she wasn’t hurt.
“Kumusta ka na? Nasaan ka na ba? Naalala mo pa ba ako? Namimiss na kita. Walanghiya ka, Jakob. Tapos na ang palugit mong isang buwan pero hindi ka pa rin nagpaparamdam sa akin. Palibhasa, alam mong hindi ko tototohanin ang sinabi kong ipapa-shoot to kill kita kaya umabuso ka naman. Bahala ka na nga sa buhay mo.” - Yelena
Wala na siyang nasabi pa. She just kept on crying silently. Because no matter how much she hurt him, or no matter how much he had hurt her, there was one thing that didn’t change. Mahla niya ito.
Minsan sa buhay niya, nangarap siyang sana ay dumating ang pagkakataon na magkaroon naman ng lalaking magmamahal sa kanya na walang ibang nanaisin kundi ang mapasaya siya. Isang lalaking gagawin ang lahat para lang hindi siya mawala rito. Someone… who would afraid to lose her.
credits: Ms. Sonia Francesca’s Jakob Dylan Arenaz (Stallion Revisited)
Kris Kringle.

Something cute and funny.
(Hi! Meet my new baby, Crisa. Hehehe!)

Something sweet and yummy.
(Yum! Yum! Yum!)

Something soft and sticky.
(Fact: Isang pack ng potchi at dalawang pizza. Pero dahil sa katakawan ko, ayun, di ko siya na-picture-an. Hahaha)

Something long and hard.
(Isang bar at may 10 pesos pa. Hehehe! Grabe tawa ko dyan.)
Thank you, Rose! :)
Christmas gift from Ate Madel. Thank youuuu! You’re the best! :)